Główną substancją leczniczą czosnku jest glicyna o silnym działaniu antybiotycznym. Allicyna zostaje wytworzona podczas trawienia z alliny zawartej w roślinie.
Czosnek znany jest od stuleci jako roślina lecznicza; już w starożytnym Egipcie znano czosnek podawano go robotnikom pracującym przy budowie piramid, aby ochronić ich przed epidemiami wzmóc siły witalne.

Jestem lekarzem pediatrą i alergologiem. W swojej codziennej praktyce lekarskiej zalecam czosnek od wielu lat. Jest to wspaniały dar natury, zwłaszcza dla moich małych pacjentów cierpiących na alergie i przez to bardzo skłonnych do nawracających infekcji górnych dróg oddechowych. Dzieci przebywają ze sobą w dużych skupiskach, jak przedszkola czy szkoły, przez wiele godzin. Choroby infekcyjne, przeziębiania, anginy, zapalenia oskrzeli oraz choroby wirusowe, jak np. grypa, przenoszone się drogą kropelkową z dziecka na dziecko.
Bardzo skuteczne w zapobieganiu chorobom infekcyjnym jest profilaktyczne spożywanie, przynajmniej przez 2 miesiące po 1 kapsułce czosnku z pietruszką (Garlic Caps with Extra Parsley) w celu podniesienia odporności przeciwinfekcyjnej.

W preparacie Garlic Caps czosnek połączony jest z pietruszką, znanej od wieków w medycynie ludowej jako roślina moczopędna, stosowana przeciw kamicy nerkowej oraz regulująca pracę jelit.  Ekstrakty obu tych roślin zawarte są w kapsułkach żelowych, rozpuszczających się dopiero w jelicie cienkim. To eliminuje przykry zapach czosnku, który do tej pory powodował, że w obawie przed przykrym zapachem z ust wiele osób rezygnowało z tej cennej rośliny.

W moich rodzinnych przekazach jest informacja, że moja babcia, która jako młoda dziewczyna w początkach naszego wieku przebywała w Ameryce – spożywała duże ilości czosnku oraz nosiła czosnek zawieszony na szyi w postaci korali – aby ochronić się przed panującą ówcześnie cholerą, z dobrym zresztą skutkiem.

Przy pierwszych objawach infekcji polecam zwiększenie ilości przyjmowanych kapsułek do 3 dziennie ( rano, w południe i wieczorem) oraz dołączenie do tego witaminy C ( np. C Plus Flavonoids, Lion Kids C lub C 500) oraz mleczka pszczelego (Bee Power). Pozwoli to uniknąć brania antybiotyków, które powinny być zarezerwowane do leczenia najpoważniejszych infekcji.
Szafowanie antybiotykami tak modne obecnie, może doprowadzić do przykrych konsekwencji, w tym do dalszego obniżenia odporności przeciw infekcjom. W ten sposób tworzy się tzw. „błędne koło”.

Chcę się tu podzielić jednym bardzo istotnym spostrzeżeniem: czosnek z pietruszką w postaci Garlic Caps zalecam z dobrym efektem dzieciom skłonnym do nawracających zakażeń pasożytami jelit, takimi jak np. glisty, owsiki i lamblie. Są okolice Polski, gdzie schorzenia pasożytnicze u dzieci są bardzo poważnym problemem.

Muszę również wyznać, że czosnek pietruszka to podstawowe przyprawy stosowane przeze mnie w kuchni. Szczególnie też polecam czosnek pietruszkę w profilaktyce zdrowotnej dla osób starszych. Czosnek ma działanie przeciwmiażdżycowe poprzez korzystne oddziaływanie na gospodarkę tłuszczową, obniżanie poziomu cholesterolu i ciśnienia krwi, polepszanie stanu naczyń wieńcowych serca, co poprawia ogólny stan serca. Czosnek poprawia również stan naczyń wieńcowych i usprawnia krążenie krwi w naczyniach mózgowych, naczyniach oczu i kończyn dolnych. Poprawia sprawność fizyczna i psychiczną.

Dr Krystyna Gawrońska
CALINEWS – rocznik 3 – nr 4 – kwiecień 1999

Niepachnący czosnek

„Niedawno ukończyłem 35 lat. Od dzieciństwa często leczę się z powodu powtarzających się infekcji dróg oddechowych. Ostatnio dowiedziałem się, że mam również podwyższone ciśnienie krwi. Lekarz poradził mi jeść codziennie 2 surowe ząbki czosnku. I tu pojawił się problem: moja praca to przede wszystkim kontakt z ludźmi, a czosnek ma tak „przyjemny zapach”. Aby się go pozbyć, próbowałem przyjmować preparaty dostępne powszechnie na rynku ( apteki, sklepy ze zdrową żywnością, zielarnie), ale niestety – zapach pozostał. Czy mam zrezygnować ze spożywania czosnku?”

Absolutnie nie!!!
Czosnek to znakomity pokarm dla serca: rozszerza naczynia krwionośne, obniża ciśnienie i lepkość krwi, polepsza zaopatrzenie mięśnia sercowego w krew, powoduje wyraźny spadek cholesterolu. Można go także nazwać strażnikiem płuc: skutecznie walczy z drobnoustrojami, rozkurcza mięśnie gładkie oskrzeli i działa wykrztuśnie. Dodany do codziennej diety potrafi wzmocnić nasz układ odpornościowy oraz podwyższyć ogólną sprawność, zarówno fizyczną, jak i psychiczną.

CaliVita opracowała preparat Garlic Caps with Extra Parsley, który powinien rozwiązać Pana problem.

W tym preparacie czosnek połączony jest z zielona pietruszką i jest umieszczony w specjalnie przygotowanych kapsułkach żelowych, rozpuszczających się dopiero w jelicie cienkim. Takie rozwiązanie gwarantuje prawie stuprocentowe wyeliminowanie niemiłego zapachu, przy zachowaniu wszystkich zalet leczniczych obu roślin.

Aby wspomóc działanie zdrowotne tego daru natury warto połączyć go z Super Koenzym Q10 Plus, a także ze zmianą trybu życia i niektórych nawyków dietetycznych.

Dr Małgorzata Miktus
CALINEWS – rocznik 2 – nr 5 – maj 1998

Kup teraz Garlic Caps za 37 zł

Witamina C wywiera prawdopodobnie bezpośredni wpływ na niektóre z wirusów i bakterii; działanie jej z drugiej strony polega na wzmacnianiu niektórych funkcji układu odpornościowego. Doktor Pauling doniósł, że witamina C niezbędna jest dla prawidłowego przebiegu procesów fagocytozy (pochłaniania drobnoustrojów chorobotwórczych przez białe krwinki). Krwinki odżywione witaminą C działają energicznie, a te o niskim stężeniu witaminy C reagują niemrawo. Gdy zbadano pewną populację Szkotów o dobrym stanie zdrowia, odżywiających się zgodnie z tradycjami szkockiej kuchni zaledwie przekraczającym wartość zapewniającą prawidłowe działanie mechanizmu fagocytozy. Jednakże w okresie przeziębienia poziom witaminy spada do połowy pierwotnej wartości i taki pozostawał przez kilka kolejnych dni. (W rezultacie chory był narażony na wyższe ryzyko infekcji wtórnych). Dawka 250 mg witaminy C dziennie nie wystarcza, by podnieść stężenie witaminy C do poziomu zapewniającego właściwy przebieg fagocytozy. Dopiero 6 g witaminy C dziennie podawane na początku infekcji przeziębienia i 1 g w ciągu kolejnych dni utrzymywało fagocytozę na odpowiednim poziomie.

Zażywający witaminę C odczuli zauważalna ulgę i zmniejszenie nasilania objawów. Niezwykle interesujący jest też fakt,  że u pacjentów rozpoczynających kurację 6 g od razu pierwszego dnia choroby bardzo rzadko pojawiały się komplikacje w postaci wtórnych infekcji bakteryjnych.
Podczas przeziębienia dr Clark (biochemik) poleca dla osób dorosłych podanie dawki uderzeniowej 10 gram witaminy C dla wspomożenia neutralizacji mykotoksyn. Zdaniem dr Clark, leukocyty nadal potrzebować będą ok. 5 godzin, aby odzyskać zdolności obronne.

Chorym na infekcje wirusowe często podaje się profilaktycznie antybiotyki przeciw wtórnym infekcjom bakteryjnym, co znacznie osłabia ich własny układ obronny i również wymaga dodatkowego podania witaminy C oraz ochronnie AC Zymes.
W 1977 roku doktor J. Asfora przeprowadził jedno z najdoskonalszych do tej pory badań nad leczniczymi właściwościami witaminy C. W eksperymencie uczestniczyło stu trzydziestu trzech studentów medycyny, lekarzy i pacjentów miejscowego ośrodka zdrowia, którym podawano tysiąc miligramów witaminy C (porównywalne dawki do np. dwie tabletki C PLUS trzy razy dziennie lub 2 x po 1 tabl. C 500), albo placebo. Niektórzy rozpoczęli kurację już pierwszego dnia przeziębienia, a inni drugiego, jeszcze inni trzeciego. Zażywający witaminę C odczuli zauważalną ulgę w nasileniu objawów. Niezwykle interesujące jest też fakt, ze u pacjentów rozpoczynających kurację od razu pierwszego dnia  choroby bardzo rzadko pojawiały się komplikację w postaci wtórnych infekcji bakteryjnych. Inaczej, niż u pacjentów nie biorących witamin lub rozpoczynających kurację drugiego lub trzeciego dnia choroby. Wśród pacjentów rozpoczynających kurację witaminą C pierwszego dnia choroby, tylko w trzynastu procentach przypadków zanotowano wtórne infekcję bakteryjne. W grupie pacjentów rozpoczynających kurację drugiego dnia ofiarą powikłań padło dwadzieścia procent badanych, analogiczny wynik wyniósł czterdzieści siedem procent w grupie rozpoczynających kurację trzeciego dnia. Wśród chorych zażywających placebo powikłania w postaci wtórnych infekcji bakteryjnych pojawiły się w trzydziestu dziewięciu procentach przypadków.
Witamina C wpływa też bezpośrednio na przeciwciała, czyli białka utworzone w białych krwinkach typu B, których zadanie polega na rozpoznawaniu i niszczeniu określonych bakterii. U zdrowych studentów, którzy otrzymywali profilaktycznie dawkę 1 grama witaminy C przez okres 75 dni stwierdzono po zakończeniu podawania witaminy C znaczny wzrost liczby przeciwciał niezbędnych do walki z bakteriami i wirusami.

Witamina C dla dzieci oraz w okresie szczepień i autoszczepionek

W dwadzieścia lat później, w latach sześćdziesiątych, doktor Archie Kalokerinos, pracownik australijskiej służby zdrowia, zauważył, że szczepienie dzieci aborygenów potrójną szczepionką DPT kończyło się śmiercią, co drugiego z małych pacjentów. Kalokerinous uważał, że układ immunologiczny tych dzieci został „obezwładniony” złą higieną żywienia – dietą składającą się z białego chleba i konserw przy całkowitym braku świeżych owoców. Postępując w myśl prostej logiki, podawał im codziennie uderzeniowe dawki witaminy C – wyliczone według zasady 100mg na każdy miesiąc życia. Tak, więc sześciomiesięczne dziecko dostawało 600mg dziennie. Jaki był efekt następnej rundy szczepień?

Obyło się bez jakichkolwiek ofiar. Inni lekarze naśladują terapię doktora Kalokerinosa; niektóre dzieci dostają tysiąc miligramów witaminy C (1 gram) dziennie w okresie szczepień .

W 1950 roku pojawiło się w piśmie Journal of the American Medical Association sprawozdanie z badań potwierdzających wartość witaminy C w leczeniu schorzeń dziecięcych. Dziewięcioro dzieci chorych na koklusz leczono podając witaminę C. Dawka wynosiła początkowo 500 mg dziennie, zmniejszano ją stopniowo o sto miligramów dziennie aż do osiągnięcia dawki stu miligramów, którą utrzymywano aż do wyzdrowienia dziecka. Pacjenci otrzymujący witaminę C zdrowieli w ciągu piętnastu do dwudziestu pięciu dni, a dzieci otrzymujące szczepionkę zdrowiały po przeciętnie trzydziestu czterech dniach. Imponująco przedstawia się jeden aspekt tej kuracji: w przypadkach, gdy podawanie witaminy rozpoczęto w fazie kataralnej choroby, „udało się całkowicie uniknąć fazy spazmodycznej (wykrztuśnej)”.

Aby zmniejszyć dokuczliwość przeziębień osoby dorosłe profilaktycznie przyjmować 1000mg witaminy C dwa razy dziennie. Wykazano, że taka dawka obniża poziom histaminy we krwi o około 40% (histamina wywoduje stan zapalny, alergię, astmę, duszności, zapalenie pęcherza i inne bóle, nieżyt nosa i łzawienie oczu).

„Spontaniczne wyzdrowienie z zapalenia mózgu”

Witamina C jest niezbędnym budulcem substancji międzykomórkowej, tworzącej wiązania włoskowatych naczyń krwionośnych. Łącza te mogły ulec osłabieniu, w wyniku czego bakterie lub wirusy przeniknęłyby do mózgu. Z ksiązki “Ominąc antybiotyki” znamy opowieść o trzyletniej dziewczynce, u której wskutek powikłań pogrypowych rozwinęło się zapalenie mózgu. Przez tydzień leżała nieruchomo w szpitalnym łóżku, obezwładniona przez chorobę, z wysiłkiem przełykając w porze obiadowej kilka łyżek płynnych odżywek. Ojciec zapytał lekarzy czy nie mogłaby tu pomóc witamina C. Absurd. Jeśli upiera się pan przy jej podawaniu, proszę sobie znaleźć innego lekarza – usłyszał.
Czy mógłbym przynieść jej trochę lodów zamiast galaretki, którą dajecie na obiad? – zapytał ojciec usłużnym tonem.
Owszem na to mu pozwolono.  Ojciec co dzień przynosił ulubione przez dziecko lody waniliowe, do których każdorazowo dosypywał po 4000 mg (4 gramy) sproszkowanej witaminy C. Po czterech zaledwie dniach „lodowej kuracji” dziecko siadło, jadło normalnie i mogło się swobodnie poruszać. Minęło jeszcze kilka dni i dziewczynka opuściła szpital. W karcie choroby zapisano: „spontaniczne wyzdrowienie z zapalenia mózgu”.
Niedobór witaminy C powoduje spadek liczby limfocytów T, na których opiera się działanie układu immunologicznego. A przecież tworzą one pierwszą linię  obrony w walce z wirusami i bakteriami atakującymi nasz organizm.
Doktor Cheraskin porównuje działanie witaminy C na wirusy do działania antybiotyków, które nie mają tu pola do popisu. Witamina C działa stymulujące na układ odpornościowy, powodując wzrost poziomu silnego antyoksydantu glutationu, niezbędnego dla prawidłowego działania obronności organizmu. Nawet nieznaczny niedobór witaminy C może powodować zaburzenia w funkcjonowaniu układu odpornościowego oraz jego podatność na wszelkie infekcje bakteryjne, grzybicze i wirusowa.
Wysoki poziom witaminy C w organizmie sprzyja tworzeniu maksymalnych zasobów glikogenu w wątrobie i wzmocnieniu jej czynności odtruwających. Stąd znaczenie witaminy C rośnie jeszcze bardziej w obliczu postępującego wciąż wzrostu liczby zachorowań na zapalenie wątroby typu B i C, na AIDS i pneumocystozę. Doktor Smitha wezwano raz do pacjenta cierpiącego na AIDS, znajdującego się w stanie półśpiączki, z powikłanym zapaleniem płuc. Jego skóra przybrała odcień niebieskawa, chociaż przez cewnik umieszczony przez nozdrza do organizmu chorego wpływało co minuta sześć do ośmiu litrów tlenu. Doktor Smith zaordynował cztery zastrzyki domięśniowe po 5 gramów witaminy C (łącznie 20g wit.C  w oba mięśnie trójgłowe ramienia i w oba pośladki). Już po ośmiu godzinach stan pacjenta uległ poprawie wciąż był oczywiście ciężko chorym człowiekiem, lecz potrzebował tylko 4 litrów tlenu na minutę, a po tygodniu takiej kuracji wrócił do domu.
Doktor Roger  Williams sugeruje, że prawidłowa dzienna dawka witaminy C oscyluje wokół ilości 2-2,5 g. Osoby palące przyswajają witaminę C skrajnie źle. Nawet przy stałym zażywaniu jej z pokarmem – cały czas występuje u nich deficyt.
W okresie infekcji możesz bezpiecznie zwiększyć spożycie do 10 czy 20 gramów dziennie. W przypadku mononukleozy zakaźnej można zdecydować się na dawkę 100 gramów dziennie (również w zastrzykach i mega dawkach np. C1000), aż do ustąpienia objawów. Ze zwiększeniem dawek wg.
Dr R. Williams nie wiąże się zupełnie żadne niebezpieczeństwo toksykacji, szczególnie w przypadku krótkotrwałych kuracji. W prowadzonych badaniach nie stwierdzono żadnych zaburzeń nawet po dziennych dawkach rzędu 10 g podawanych w ciągu kilku lat. Brakuje też dowodów, które mogłyby potwierdzić związek między przyjmowaniem naturalnej  witaminy C a powstawaniem kamicy układu moczowego, co może mieć miejsce w przypadku przyjmowania syntetycznej witaminy C i spożywania dużej ilości białek zwierzęcych oraz np. pasteryzowanego mleka. Nie potwierdziły się także  obawy, że witamin C sprzyja gromadzeniu w organizmie nadmiaru ilości żelaza.  Osoby z zaburzeniami np. chore na hemochromatozę powinny jednak stosowanie witaminy C skonsultować ze swoim lekarzem.

Skoro informacje o korzyściach płynących ze spożywania tej jakże pospolitej, lecz jednocześnie niezwykłej witaminy ujrzały już światło dzienne, być może świat lekarski przeanalizuje ponownie w sposób obiektywny pionierskie prace doktorów Klennera, Cathcarta i innych, poświęcone wykorzystaniu witaminy C w walce z chorobami zakaźnymi. Może się wówczas okazać, że witamina ta stanie w rzędzie najskuteczniejszych środków antybakteryjnych, antywirusowych i podnoszących sprawność układu odpornościowego. Dr Clark w swojej Książe „Kuracja życia”, poleca stosowanie dużej ilości witaminy C w profilaktyce wszelkich chorób pasożytniczych (grzybice, bakterie chorobotwórcze i robaczyce) oraz w zatruciu organizmu toksynami.

Poraz pierwszy na szeroką skalę selenu zaczęto urzywać w latach 60. w Nowej Zelandii.
W Japonii, gdzie średnie spożycie selenu wynosi około 500 mcg dziennie, współczynnik zachorowalności na raka jest 5 razy mniejszy niż w innych krajach, gdzie ludzie przyjmują z pożywieniem połowę tej dawki.
Earl Mindell w książce Biblia Młodości pisze, iż liczba zgonów spowodowanych chorobą nowotworową ma związek z zwartością selenu w codziennej diecie. Mała zawartości tego minerału w codziennej diecie powoduje, wzrost zachorowań na horoby nowotworowe.
Naukowcy stwierdzili też, iż osoby zdrowe mają znacznie wyższy poziom tego pierwiastka w porównaniu z osobami chorymi na raka. Wiele badań wskazuje na to, że selen osłabia działanie substancji rakotwórczych.
Zespół Kliniki Hematologicznej w Krakowie udowodnił, że selen unieczynnia aflatoksyny co chroni komórki przed rakotwórczym działaniem tych trucizn – mykotoksyn. Selen wpływa również niszcząco na pleśnie, które je produkują.
Jesli przebywmy w wilgotnym lub mokrym klimacie lub pomieszczeniach powinniśmy wzmogacić naszą dietę o ten pierwiastek.
Pierwiastek ten powinny również przyjmować kobiety w ciązy i matki karmiące piersią.

Okazuje się również, że im bardziej dbamy o glebę, tym więcej traci ona selenu. Wypłukuje go woda, wywiera wiatr i wciąż go ubywa. Zawartość selenu w diecie w decydującym stopniu zależy od zasobności gleby w ten pierwiastek. Niestety znaczna część Europy jest uboga w selen. Nadmierne sztuczne nawożenie gleby oraz kwaśne
deszcze w znacznym stopniu redukują pochłanianie selenu przez rośliny i zwierzęta. Ujemny wpływ na przyswajalność tego pierwiastka ma też zniszczenie pożywienia metalami ciężkimi . dieta bogata w
antyoksydanty w tym witaminę E, A, C poprawia wchłanialność oraz wykorzystanie selenu w ustroju.
Niedobór selenu w diecie może zaburzać funkcje obronne organizmu i objawiać się zwiększoną podatnością na infekcje, cięższym ich przebiegiem oraz wydłużeniem okresu zdrowienia. Zbyt mała ilość selenu jest odpowiedzialna za nasilenie procesów zwyrodnieniowych, reumatycznych, zapalnych, zwiększone ryzyko miażdżycy i chorób nowotworowych.

SKUTKI NIEDOBORU;
depresja
miopatia
dystrofia
zwapnienia mięśni
zaburzenia skurczu mięśnia sercoweg
zwyrodnieniom naczyń krwionośnych
choroby Keshana
impotencja
spadek witalności
Obniżony poziom selenu występuje przy nowotworach, łuszczycy, chorobie wieńcowej, zawale serca, reumatoidalnym zapaleniu stawów oraz prostacie.

Selen zapobiega takim chorobom u dzieci jak : dystrofia mięśniowa Duchenne’a, dystrofia mięśniowa Beckera. Obie choroby mają podobny przebieg powodując przewlekłą degenerację mięśni.

Każda reakcja zapalna powoduje utlenianie się tłuszczy w naszym organizmie, podanie do diety selenu oraz innych przeciwutleniaczy, może znacznie złagodzić bóle reumatyczne, sztywność stawów i dolegliwości artretyczna

Selen zapobiega rozwojowi chorób oczu, jest pomocny przy leczeniu chorób o podłozu alergicznym.

SKĄD TA SKÓRKA?
Przyczyną kłopotów z cellulitem jest charakterystyczna dla kobiet budowa tkanki łącznej rozścielającej się tuż pod powierzchnią skóry. Jest ona tak przystosowana, by w ciąży mogła łatwo się rozszerzać. Luźny układ włókien kolagenowo-elastynowych sprawia, że w odstępach między nimi rozrastają się i pęcznieją komórki tłuszczowe hamujące przemianę materii. Nadmiar tłuszczu upodabnia tkankę łączną do skórki pomarańczy.
Skłonność do cellulitu wiąże się zwykle z kłopotami z podskórnym mikrokrążeniem. Dlatego w „oczkach” siateczki włókien gromadzi się również limfa oraz toksyny, cellulit jest szczególnie widoczny u kobiet o gynoidalnej budowie ciała, a więc rozbudowanych udach, szerokich biodrach i dużych pośladkach.
Cellulit składa się przede wszystkim z produktów ubocznych przemiany materii, nagromadzonych w tkance łącznej skóry, co przyciąga z przyległych tkanek kolejne ilości wody. Te zmagazynowane substancje powodują obrzęk, powierzchnia skóry staje się nierówna, podobnie jak skórka pomarańczy. Co więcej, pojawiające się grudki oddziałują na naczynia krwionośne i limfatyczne, dlatego też pogarsza się krążenie i spowalnia metabolizm spowalnia. Z tego względu skóra objęta cellulitem wydaje się chłodniejsza w dotyku.

Wbrew powszechnej opinii, charakterystyczna skórka pomarańczowa, tj. cellulit nie dotyczy wyłącznie kobiet. Objawy cellulitu coraz częściej pojawiają się u mężczyzn, a także u bardzo małych dzieci. Nagromadzone substancje (tłuszcz, produkty uboczne przemiany materii, woda) pozostają w tkance łącznej, lecz ich usunięcie można skutecznie wspomagać aktywnymi składnikami C-Rx Cream.

JAK ROZPOZNAĆ CELLULIT?
Wystarczy ścisnąć palcami fałdkę skóry. Uwydatniają się wówczas zgrubienia i guzki, głównie w środkowej partii ciała, które pod wpływem ucisku na nerwy, mogą wywoływać ból. W zaawansowanym stadium cellulit widoczny jest gołym okiem i znacznie trudniejszy do usunięcia. Dlatego walkę ze „skórką” należy rozpoczynać jak najwcześniej. Im szybciej zaczniesz program antycellulitowy, tym większe masz szanse, by zatrzymać zmiany i poprawić wygląd skóry.

JAK POWSTAJE CELLULIT?
Komórki tłuszczowe układają się w grupy, w tzw. wiązkach komórkowych. Jeśli komórki tłuszczowe, nagromadzone substancje toksyczne oraz zatrzymane płyny przeciążą system komórkowy, wówczas pojawia się wiele grudek i zagłębień, a te po czasie stają się coraz bardziej widoczne.
Powiększone komórki tłuszczowe wywierają nacisk na naczynia limfatyczne i krwionośne, pogarsza się krążenie, spowalnia metabolizm – skóra z cellulitem wydaje się chłodniejsza niż pozostał część ciała. Komórki tłuszczowe, a elementy wiążące strukturę skóry słabną z wiekiem. Elementem tych zmian są nierówności na skórze znane cellulitem.
Wcierając krem w miejsca objęte cellulitem, zmniejszasz skupiska powiększonych komórek tłuszczowych, które już po minimum 12-tygodniowej kuracji ulegają zniszczeniu. Uszkodzenia znikają, a osłabione włókna kolagenowe odzyskują moc, skóra jest wyraźnie wygładzona.
Pełna i skuteczna kuracja powinna trwać od 3 do 6 miesięcy w zależności od podatności organizmu na usuwanie tkanki tłuszczowej i toksyn oraz uprawnienie kanałów wydalniczych – chodzi o sprawne wypróżnienia.

CO SPRZYJA?

• Przestrojenia hormonalne, tzn. okres dojrzewania, ciąża, menopauza
• Przyjmowanie pigułek antykoncepcyjnych oraz stosowanie hormonalnej terapii zastępczej Wzrost poziomu estrogenów powoduje nadmierne gromadzenie się tłuszczu, a zmniejszenie poziomu progesteronu jest przyczyną zatrzymywania wody
• Nadwaga, choć cellulit dotyka także osoby szczupłe
• Kłopoty z krążeniem, noszenie zbyt obcisłych ubrań, butów na wysokim obcasie
• Niewłaściwa dieta opierająca się na dużej ilości cukru, tłuszczu (zwłaszcza zwierzęcego) i soli „Winowajcami” są także używki, czyli nadmiar kawy, herbaty i alkoholu
• Gorące kąpiele i nadmierne opalanie
• Brak ruchu, czyli siedzący tryb życia
• Stres (przyczyna wielu schorzeń organizmu)

PRZEJDŹ NA DIETĘ
Utrzymuj prawidłową wagę ciała, a jeśli masz problem z nadmiarem kilogramów, weź się ostro za siebie. Odchudzaj się z umiarem, stopniowo, aby nie osłabić tkanki łącznej i nie doprowadzić do zwiotczenia skóry. Dieta powinna opierać się na produktach niskokalorycznych i lekkostrawnych. Zapomnij o czerwonym mięsie, słodyczach, tłustych daniach i nadmiarze soli. Pamiętaj zaś o cennych proteinach zawartych w rybach i mięsie. Jedz więcej chudego nabiału, owoców, warzyw, razowego pieczywa, kaszy i produktów dostarczających błonnik. Utrudnia on gromadzenie się w tkance łącznej szkodliwych produktów przemiany materii. Wypłukiwaniu ich z organizmu sprzyja picie dużej ilości niegazowanej wody mineralnej (ok. dwóch litrów dziennie). Oczyszczająco wpływają również herbatki ziołowe (z kopru, skrzypu krwawnika), a także zielona lub czerwona herbata. Zrezygnuj z kawy i alkoholu. Aby ułatwić pracę żołądka i jelit, jedz dużo potraw płynnych i półpłynnych.

RUSZAJ SIĘ
Niemal każda forma aktywności fizycznej pomaga zwalczać cellulit. Niezbyt wskazane są tylko sporty rozwijające mięśnie nóg (tenis, koszykówka), ponieważ powodują przesuwanie zdeformowanej tkanki tłuszczowej bliżej powierzchni skóry. W efekcie cellulit jest bardziej widoczny. Ruch wzmacnia mięśnie, które podtrzymują skórę i nadają jej napięcie. W czasie wysiłku „spalane” są nadwyżki energetyczne, powodujące rozrastanie się komórek tłuszczowych, a ponadto zwiększa się przemiana materii. Pływanie, jazda na rowerze, czy spacer marszowym krokiem uaktywnia mięśnie i ułatwia pozbywanie się zbędnych kilogramów. Możesz też ćwiczyć w domu. Na początek gimnastykuj się przynajmniej pięć razy w tygodniu po 15 minut, a później stopniowo wydłużaj ten czas. Dopiero po 30 minutach intensywnych ćwiczeń zaczniesz spalać nadwyżki zgromadzonego tłuszczu. Dla większej mobilizacji, zapisz się na zajęcia w klubie fitness. Najlepsze efekty uzyskasz ćwicząc na steperze lub wybierając program TBC (gimnastyka angażująca wszystkie partie mięśni) czy BBS (intensywny trening nóg, bioder i brzucha).

OBOWIĄZKOWE MASAŻE
Masaż pobudza krążenie, wzmaga odpływ limfy, wzmacnia włókna tkanki łącznej oraz zmusza komórki tłuszczowe do pozbycia się części powiększającej je wody. W efekcie substancje zawarte w kosmetykach łatwiej wnikają w skórę. Ciało warto masować od stóp do talii. Możesz to zrobić szorstką rękawicą w trakcie kąpieli. Nie wyleguj się jednak w wannie z gorącą wodą, lecz myj się pod prysznicem. Przekonaj się do naprzemiennych natrysków, które obkurczają i rozszerzają naczynia krwionośne poprawiając napięcie skóry. Najpierw weź ciepły natrysk (ok. 37° C), potem na minutę skieruj strumień zimnej wody na miejsca objęte cellulitem. Następnie polewaj się znów ciepłą wodą, a na zakończenie znowu zimną. Takie zmiany temperatury są dla naczyń krwionośnych najlepszą gimnastyką. Wzmacniają ich ścianki, krew szybciej krąży i łatwiej dociera do komórek tłuszczowych, zabierając z nich nagromadzone zapasy i toksyny. Po kąpieli wmasuj w skórę kosmetyk antycellulitowy. Możesz to zrobić dłonią, specjalnym przyrządem z wypustkami lub elektrycznym aparatem. Aby zauważyć pozytywne efekty, wystarczy 5-10 minut regularnego, codziennego masażu okrężnymi ruchami.

FIRMA CALIVITA STWORZYŁA IDEALNY PRODUKTY DO WALKI Z CELLULITEM C-RX CREAM

• wysmukla uda
• modeluje biodra
• rzeźbi brzuch
• ujędrnia skórę w miejscach dotkniętych cellulitem

SKŁAD:

• Zielona herbata i witamina E to znakomite antyoksydanty, działające na rzecz ochrony skóry przed wolnymi rodnikami. Ponadto witamina E przeciwdziała starzeniu sie skóry i jej marszczeniu, goi rany, zapobiega bliznom. Związki zawarte w zielonej herbacie wpływają na właściwą lepkość krwi, dzięki czemu przeciwdziałają sklejaniu się płytek krwi i powstawaniu skrzepów. Zwiększają tym samym mikrokrążenie i lepsze ukrwienie tkanek.
• Wyciągi roślinne z rokitnika zwyczajnego i pierwiosnka lekarskiego wykazują właściwości odżywcze, co sprawia, że nasza skóra przez długi czas jest przyjemna w dotyku.
• Bisabolol, występujący w składzie produktu, ma właściwości wygładzające, kojące i przeciwzapalne.
• Prowitamina B5 (D-panthenol) regeneruje skórę, pomaga nadać jej głądki i aksamitny wygląd.
• Dimetikon – wygładza skórę, przeciwdziała jej nadmiernemu wysuszaniu.
• Cenny rozmaryn i wyciąg z imbiru pobudzają krążenie krwi, rozgrzewają limfę, co znacząco przyspiesza usuwanie toksyn z tkanek dotkniętych tkanka tłuszczową – cellulitem oraz z organizmu oraz przyspieszają dostarczanie komórkom składników odżywczych i tlenu.

Zwalczając cellulit zewnętrznie, niezwykle ważne są metody, które przyspieszają metabolizm i krążenie, a także usuwanie produktów ubocznych z organizmu. Starannie dobrane składniki C-Rx Cream mogą stanowić wspaniałą pomoc w walce z cellulitem.

Krem stosuj dwa razy dziennie (rano i wieczorem). Dokładnie wcieraj go w miejsca objęte cellulitem, przez co zwiększa się jego wchłanianie przez skórę. Uzyskane efekty będą bardziej widoczne, jeśli przed zastosowaniem kremu skorzystamy np. z naprzemiennego prysznica (ciepły i zimny), gąbki.

Jak każdy sukces walka z cellulitem wymaga cierpliwości, wytrwałości determinacji i uporu.
Jeśli nawet prowadzimy odpowiedni styl życia i stosujemy kremy zewnętrzne, proces eliminacji cellulitu może trwać 3-6 miesięcy. Ponadto, nie powinniśmy zapominać, że jeśli mamy skłonność do cellulitu, należy powtarzać kuracje zapobiegające tej przypadłości.

Odpowiednia ilość przyjmowanych płynów w ciągu dnia jest bardzo ważna w prztypadku istnienia cellulitu – wypijać powinniśmy 2,5 dp 3 litrów płynów dziennie. Należy unikać drinków zawierających alkohol, kofeiny i cukru.

Najczęściej kupowane produkty wraz z C-Rx Cream:

• Liquid Chlorophyll
• Green Care
• Protect 4 Life
• Evening Primrose Oil
• Natural HGH Support
• C 500
• Garlic Caps
• Digestive Enzymes
• Polinesian Noni
• C PLUS
• Nopalin

]]> http://www.samozdrowie.info.pl/c-rx-cream/feed/ 0 http://www.samozdrowie.info.pl/kosmetyki-aquabelle/ http://www.samozdrowie.info.pl/kosmetyki-aquabelle/#comments Tue, 04 Nov 2008 20:50:29 +0000 justyna http://www.samozdrowie.info.pl/?p=405 Pielęgnacja skóry jest ważna o każdej porze roku. Latem główny nacisk kładzie się na ochronę przed promieniami UV, zimą zaś zabezpieczamy naszą skórę przed wietrzną pogodą oraz dużymi różnicami temperatur w pomieszczeniach i na zewnątrz. Są to główne czynniki, które mogą negatywnie wpływać na skórę naszej twarzy. Cera może stać się czerwonawa, sucha i szorstka. To nie tylko kwestia estetyki – wrażliwa skóra jest bowiem silnie podatna na patogeny.

Dieta również oddziałuje na naszą cerę, co jest szczególnie istotne w okresie zimy, gdyż wtedy spożywamy mniej warzyw i owoców. Innymi słowy, przyjmujemy mniej witamin z naturalnych źródeł. Powinniśmy ją zatem uzupełniać witaminami A, B2, B3 i C, które pomagają w utrzymaniu zdrowia skóry, jak również dobrego stanu włosów, paznokci i błon śluzowych. Zimową porą cera wymaga szczególnej pielęgnacji. Dotyczy to przede wszystkim powierzchni ciała, które nie są zakryte ubraniami, np. szyja czy twarz.

Porady dotyczące domowej pielęgnacji skóry:

• Po pierwsze, konieczne jest dokładne oczyszczenie twarzy, by usunąć nagromadzone w ciągu dnia zanieczyszczenia. W tym celu najlepiej zastosować mleczko do demakijażu, które nie będzie wysuszało już i tak suchej cery. Do tego celu świetnie nadaje się Aquabelle Hydrating Cleanser Lotion (Mleczko oczyszczające do pielęgnacji twarzy), który nie tylko precyzyjnie oczyści naszą skórę, ale również ją nawilży. Nałóż niewielką ilość mleczka na wacik kosmetyczny i delikatnie przetrzyj twarz oraz okolice dekoltu. Nigdy nie wycieraj skóry, by jej nie podrażnić. Po oczyszczeniu, umyj ją letnią wodą, a potem delikatnie osusz ręcznikiem.
• Złuszczaj skórę przynajmniej raz w tygodniu, aby usunąć martwy naskórek oraz poprawić przyswajanie aktywnych składników. By dokonać złuszczenia, delikatnie wycieraj zmiękczoną skórę szorstkim ręczniczkiem. Pomaga to nie tylko zlikwidować martwy naskórek, ale stymuluje także krążenie. Unikaj wrażliwych powierzchni – okolic oczu i czutych miejsc. Jeśli jesteś gotowa/y, umyj skórę letnią wodą, a następnie delikatnie ją wysusz.
• Codzienne stosowanie kremu na skórę jest bardzo istotne, gdyż chroni on ją przed czynnikami, na które jest narażona w ciągu dnia, np. suche powietrze lub chłodna, wietrzna pogoda. Kremy zawsze należy aplikować od „dołu do góry” i lekko wmasowywać. Najbardziej delikatną i wrażliwą częścią naszej twarzy jest obszar skóry wokół oczu. Należy ją pielęgnować ze szczególną ostrożnością, gdyż łatwo się rozciąga i powstają na niej zmarszczki. Zawsze nakładaj krem opuszkami palców, delikatnie go wklepując.
• Nakładanie kremu powinno nastąpić po dokładnym oczyszczeniu powierzchni twarzy i dekoltu. Jeśli pozostajemy w domu Aquabelle Regenerating Cream (Krem regenerujący na dzień) będzie idealnym wyborem. Kiedy jednak wychodzimy na dwór, powinniśmy zastosować Aquabelle Nourishing Cream. Zarówno Aquabelle Regenerating Cream, jak również Aquabelle Nourishing Cream mogą stanowić wspaniałą bazę pod makijaż.
• Poświęć czas na pielęgnację twarzy i dekoltu. Stosuj bezpieczne kremy z serii Aąuabelle i ciesz się gładką oraz zdrową cerą!

Rhodiola zaliczana jest do tzw. adaptogenów, czyli roślin wzmacniających odporność organizmu na fizyczny i psychiczny stres, jak również jego skutki. Oprócz wielu interesujących właściwości tej rośliny, należy wspomnieć o kilku: – Zwiększa odporność na choroby poprzez swoje właściwości immunostymulujące.
Przywraca homeostazę w organizmie. U osób będących pod wpływem stresów, zwiększa poziom serotoniny i dopaminy w mózgu, obniżając jednocześnie poziom hormonów nadnerczy (kortyzolu i glikokortykosterydów), wytwarzanych w nadmiarze w sytuacji stresowej. Dzięki zawartości opioidów endogennych, zmniejsza szkodliwy wpływ stresów na mięsień sercowy, zapobiega arytmii i miejscowemu niedokrwieniu. Wykazuje właściwości przeciwbólowe. Posiada właściwości przeciwnowotworowe poprzez zwiększenie odporności organizmu. Pobudza witalność seksualną. Stymuluje produkcję insuliny oraz zwiększa wrażliwość komórek na insulinę, dzięki czemu obniża poziom cukru we krwi. Składniki aktywne, takie jak: rozawina i salidrozydy, podwyższając poziom serotoniny w mózgu, zmniejszają objawy depresji. Chroni wątrobę przed substancjami toksycznymi. Wykazuje działanie antyoksydacyjne. W przypadku sportowców, wspomaga anabolizm, zwiększa wydolność i wytrzymałość. Poprawia nastrój, wpływa pozytywnie na poprawę pamięci. Rhodiola rosea może pomóc w zachowaniu dobrej kondycji fizycznej i psychicznej oraz sił witalnych do sędziwych lat.

====================================================

Różeniec górski to roślina o mięsistych liściach, osiągająca wysokość od 12 do 30 centymetrów, kwitnąca żółtymi kwiatami. Występuje przede wszystkim na obszarze bieguna polarnego, w wysokich górach od Skandynawii po Azję, zazwyczaj na płaskowyżach o piaszczystej glebie, powyżej 3000 metrów nad poziomem morza. Jego system korzenny składa się z grubego kłącza oraz grubych na ok. 0,2 centymetra rozgałęzionych korzeni. Do produkcji suplementów diety, leków, czy kosmetyków wykorzystuje się kłącze, jednak cały system korzenny zawiera także kilka innych korzystnych substancji. Różeniec górski zwany jest również złotym korzeniem lub też różanym korzeniem. Po ścięciu i wysuszeniu, jego kłącze i korzenie wydzielają różany zapach.

Różeniec byt stosowany w medycynie tradycyjnej już od wielu wieków, a nawet tysiącleci. Pierwsze wzmianki sięgają 77 roku przed naszą erą. Został on uznany za lekarstwo przez greckiego lekarza Dioscoridesa. Starożytni Rzymianie oraz Grecy stosowali go na zmęczenie, a Wikingowie do poprawy wytrzymałości, podczas gdy Eskimosi i Lapończycy żuli go z upodobania po długich polowaniach. Różeniec ma wspaniałą tradycję – jeśli można tak powiedzieć – na Dalekim Wschodzie i Syberii. W rejonach tych byt stosowany do wzmocnienia wytrzymałości, wydłużenia długości życia, a także by wspomóc spłodzenie zdrowych dzieci. Był także stosowany w problemach gastrologicznych, płucnych i związanych z układem nerwowym. Przez pewien czas uważano, że byt antidotum na „czarną śmierć” (dżumę). Skład jego wyciągów przez wiele wieków byt tajemnicą, a obszary upraw znali tylko wtajemniczeni.
W 1961 roku Krilov – profesor Rosyjskiej Akademii Nauk przeprowadził badania w górach Ałtajskich. Odkrył, że złoty korzeń, owiana tajemnicą roślina o cudownych właściwościach leczniczych, jest tak naprawdę Różeńcem górskim. Po tym fakcie przeprowadził na nim jeszcze bardziej szczegółowe badania z pomocą naukowo uznanych metod. Potwierdzono, że jego wyciąg wykazuje działanie adaptogenne oraz wzmacnia organizm zarówno mentalnie, jak i fizycznie. W latach 60-tych właściwości różeńca zostały wykorzystane w sowieckim programie badań kosmicznych, a on sam stał się jednym z głównych substancji poprawiających kondycję astronautów.
Istnieje ok. 50 gatunków różeńca. Jego aktywne składniki można podzielić na 6 grup: fenylopropanoidy, pochodne fenyloetanolu, flawonoidy, monoterpeny, triterpeny i fenolokwasy. Spośród tych grup, fenylopropanoidy (rozyna, rosawidyna, rozaryna) można znaleźć wyłącznie w gatunkach różeńca. Jest to jeden z powodów jego ogromnego znaczenia biologicznego (1986, Kurkin i Dubichev).
Naukowcy rozpoczęli jego stosowanie w 1965 roku na centralny system nerwowy, by wzmocnić wytrzymałość umysłową, zwalczyć stres i jako psychostymulant poprawić ogólny stan zdrowia. Zauważono wówczas, iż pobudza on te obszary, które wpływają na funkcje uczenia się i zapamiętywania. Ponieważ różeniec jest bogaty w fenole, warto wspomnieć o jego właściwościach antyoksydacyjnych, dzięki którym może on ograniczyć szkodliwe działanie wolnych rodników. Stosowano go w kilku krajach jako lek (np. w Rosji od 1969 r. i Szwecji od 1985 r.) lub jako składnik suplementów diety. Obecnie na całym świecie przeprowadza się wiele badań, by odkryć kolejne obszary zastosowania tej rośliny. Wyniki są pozytywne np. w kosmetyce, kosmetologii czyli dziedzinach, w których powstają różnorakie kremy i ampułki przeciw starzeniu się.

Na temat właściwości Owocu Noni w firmie Calivita mówi się i pisze bardzo dużo. Nic w tym dziwnego ponieważ w ofercie firmy znajduje się naturalny liofilizowany sok Polinesian Noni zachowujący wszystkie niesamowite wartości korzystne dla naszego zdrowia. Także na łamach miesięcznika “Moda na Zdrowie” w 2006 roku ukazał się artykuł o owocu Noni. Poniżej znajduję się oryginalny tekst tego artykułu.

NONI PREZENT OD NATURY www.e-noni.pl

Sok z owocu tej tropikalnej rośliny to najnowszy przebój w naturoterapii.

Noni rośnie dziko w przybrzeżnych rejonach Oceanu Indyjskiego i Pacyfiku. Wiedzę o uzdrawiających właściwościach tej rośliny, przekazywaną sobie przez miejscową ludność przez setki lat, biali „cywilizowani” ludzie długo mieli ją za nic, a nawet aktywnie zwalczali. Co za szczęście, że dorobek pokoleń nie przepadł ze szczętem, bo Noni to najcenniejsza lecznicza roślina świata: łagodzi objawy ponad 100 rozmaitych chorób i dolegliwości!

Hawajskie panaceum
W styczniu 1778 roku na pokładzie brytyjskiego okrętu przybił do wysp, znanych dziś jako Hawaje, kapitan James Cook. Tubylcy przyjęli pierwszego Europejczyka z honorami, wzięli go bowiem za wysłannika jednego ze swych bogów. Wśród witających Cooka, oprócz plemiennych władców, byli też szamani – uzdrawiacze zwani kahuna, znawcy lokalnych roślin leczniczych. Najważniejszą z nich była Noni. Hawajczycy czcili tę roślinę, przypisując jej magiczną moc. Wykorzystywano wszystkie jej części: korę, drewno, korzenie, liście, kwiaty,
owoce i nasiona, sporządzając z nich kilkadziesiąt leczniczych specyfików.

Chropowate jajo
Noni – zwane po polsku moryndą cytrynolistną (łac. Morinda citrifolia) – to wiecznie zielone drzewo lub krzew, dorastające do 8 m. Ma grube, owalne, mocno żyłkowane i błyszczące liście, długości ok. 15 cm. Kwiaty Noni są drobne, żółtawobiałe, o rurkowatym kształcie. Zebrane w kuliste kwiatostany, wydzielają delikatną przyjemną woń. Roślina kwitnie i owocuje przez cały rok. Owoc to tzw. złożony pestkowiec (podobnie jak np. granat), wielkością i kształtem przypominający kurze jajo. Kolor ma białawy, dojrzewając żółknie. Wewnątrz kryje się soczysty żółtawy miąższ oraz liczne czerwonobrunatne ziarna. Owoc noni jest jadalny i bardzo pożywny: zawiera łatwo przyswa­jalne węglowodany (52%), błonnik (33%), proteiny i enzymy, witaminy (A, B, C, E, H) i minerały (magnez, wapń, żelazo, cynk, miedź, fosfor, chrom, potas).

Cenne substancje
Przeprowadzane w ostatnich latach badania wykazały, że sok z Noni zawiera mnóstwo biologicznie aktywnych związków. Do dziś wykryto ich ponad 100 – i to najpewniej nie koniec. Do najcenniejszych należą alkaloidy: związki o silnym działaniu, w większych dawkach trujące, w małych stanowiące skuteczne leki (alkaloidami są np. morfina, kodeina, chinina, nikotyna i kofeina). Najważniejszy obecny w soku Noni alkaloid to prokseronina, która po wypiciu soku przekształca się w jelitach w związek zwany kseroniną. Kseronina łagodzi objawy każdego niemal schorzenia, bo wrażliwe są na nią praktycznie wszystkie tkanki ludzkiego organizmu. Usprawnia też mechanizmy „porozumiewania się” tkanek i narządów, co zapewnia między nimi harmonijną współpracę.

Rezultaty?

Przypływ energii, lepszy nastrój, pamięć i koncentracja oraz większa odporność. Inne zawarte w soku z Noni cenne związki to:

• triterpeny przyspieszają regenerację komórek;
• akubina, alizaryna i antrachinony mają silne działanie antybakteryjne (niszczą m.in. gronkowca złocistego oraz bakterie E.coli i salmonellę);
• skopoletyna obniża ciśnienie krwi, łagodzi stany zapalne;
• damnakantal (właściwości antywirusowe i antynowotworowe);
• serotonina wpływa pozytywnie na nastrój, sen, apetyt i aktywność seksualną;
• selen neutralizuje wolne rodniki i metale ciężkie, dodaje energii, zwalnia procesy starzenia. Naukowcy są zdania, że swe wyjątkowe właściwości sok z Noni zawdzięcza skojarzonemu działaniu wszystkich zawartych w nim biologicznie aktywnych składników, na wymienianie których nie starczy tu jednak miejsca.

Sztuka stosowania
Sok z Noni ujawnia swe zbawienne dla zdrowia cechy, gdy pity jest regularnie w niewielkich dawkach przez dłuższy czas, od kilku tygodni do pół roku. Zażywać go trzeba na pusty żołądek (nie później niż pół godziny przed śniadaniem), inaczej traci swe lecznicze właściwości. Podobnie jak leki homeopatyczne, sok z Noni nie powinien stykać się z metalem, bo niszczy on biologicznie czynne substancje. Nie ma żadnych przeciwwskazań do stosowania noni, nie są też znane jakiekolwiek skutki uboczne kuracji.
Autor: Beata Engelhardt

Więcej informacji o właściwościach Noni na stronie

www.e-noni.pl

Mangostan jest praktycznie nieznany w Ameryce Północnej i Europie, co jest zrozumiałe ze względu na panujący tam odmienny klimat. W Azji, dla ludzi żyjących w dziewiczych lasach, jest to najcenniejszy owoc, często nazywany “Owocem Bogów”.

Dojrzały owoc mangostanu przypomina mandarynkę. Okrywa go ciemnofioletowa, gładka skórka, natomiast w środku znajduje się biały miąższ, podzielony na kilka segmentów. W przeciwieństwie do innych tropikalnych owoców, mangostan ma słodki i przyjemny smak, a szczególnie zachwycające jest zwłaszcza pierwsze wrażenie.

Owoce mangostanu, które występują w zasadzie tylko na obszarze południowo-wschodniej Azji, są uważane przez miejscowych ludzi za wyjątkowe, dzięki przyjemnemu smakowi.
Podstawową ZenThonic – jest Garcinia mangostana, czyli Mangostan, którego nie należy utożsamiać z owocem mango. Ponadto zawiera on “cudowną mieszankę” dobrze znanych roślin. Wśród składników ZenThonic można odnaleźć prawie każdy rodzaj substancji odżywczych oraz fizjologicznie zdrowe “wibracje” (tzw. czynniki bioinformacyjne). Wibracje te docierają do nas dzięki energii słonecznej i są niezbędne do harmonijnego funkcjonowania naszego organzimu. Mangostan to źródło szczególnie dużych ilości ksantyn – flawonoidów o silnych właściwościach antyoksydacyjnych, a także innych przeciwutleniających polifenoli i katechin. Oprócz mangostanu, ZenThonic zawiera koncentrat soków z czerwonych winogron, borówek, truskawek, malin, jak również z jabłek i gruszek. Owoce – poza enzymami, witaminami, składnikami mineralnymi i antycyjanami – są również bogate w inne pożyteczne składniki, np. w kwas elagowy, fitonowy, chlorogenowy oraz cenny błonnik. Każdy z tych owoców zawiera w sobie odrobinę energii słonecznej oraz jest bogatym źródłem rozmaitych substancji ochronnych i odżywczych. Podane jednocześnie, dostarczają praktycznie wszystkie witaminy, składniki mineralne, enzymy oraz błonnik – niezbędne ludzkiemu organizmowi. Dodatkowo, emitowane przez nie wibracje dostosowują się do częstotliwości wibracji komórek ludzkich, zapewniając ich prawidłowe funkcje.

Co się dzieje, gdy organizm nie produkuje wystarczającej ilości CoQ10?
Niedobór CoQ10 może doprowadzić do zaburzenia gospodarki energetycznej organizmu i innych nieprawidłowości w jego funkcjonowaniu. Gdy nie ma wystarczającej ilości ubichinonu w organizmie, mogą wystąpić zaburzenia pracy serca i układu krążenia, może ulec podwyższeniu ciśnienie tętnicze lub mogą pojawić się różne inne choroby. Powyżej 30. roku życia, wraz z procesem starzenia się, ilość koenzymu Q10 w naszym organizmie ulega zmniejszeniu i zalecane jest jego uzupełnianie ze źródeł zewnętrznych.

Działanie koenzymu Q10 ujawnia się wolno, po kilku tygodniach od rozpoczęcia zażywania.

Co Q10 zalecany jest w przypadku: schorzeń mięśnia sercowego, ryzyka zawału serca czy nadciśnienia tętniczego, wzmocnienia systemu immunologicznego, uzupełnienia leczenia owrzodzeń jelit, alergii, astmie i chorobach dróg oddechowych, zaburzeń funkcji mózgu (anomalie związane z schizofrenią i chorobą Alzheimera/Parkinsona), aby spowolnić proces starzenia się, infekcji wywołanej grzybami Candida albicans, gdy pojawiają się choroby dziąseł i zębów (np. parodontoza),cukrzycy.