Nosicielem zarazków jest około 300 różnych gatunków ssaków (głównie gryzonie z rodziny nornikowatych i myszowatych; a także wolno żyjące jelenie, sarny, wilki), niektóre gatunki ptaków. Bakterie są przenoszone głównie ze śliną kleszczy z rodzaju Ixodes.

Co roku liczba zachorowań wzrasta. Najwięcej nowych przypadków boreliozy odnotowuje się między 1 maja a 30 listopada, a szczyt zakażeń przypada na czerwiec i lipiec.

Bakterie wywołujące chorobę występują w organizmie człowieka w kilku formach. Poszczególne formy rożnie reagują na podawane antybiotyki.

Bakterie zwykle występują w tkance łącznej (skóra, ścięgna, ściany naczyń krwionośnych, w tym w naczyniach mózgowych), w mięśniach i w tkance nerwowej (w komórkach glejowych i nerwowych), a także we wzgórzu (ośrodek mózgowy zawiadywania układem czuciowym i bólem), korzeniach grzbietowych rdzenia kręgowego, miazdze zębowej oraz w gałkach ocznych. Zmiany w układzie nerwowym powodowane przez boreliozę są na tyle charakterystyczne, że przez wiele lat występowały jako samodzielna jednostka chorobowa zwana zespołem Bannwartha.

Bakteria nie upośledza metabolizmu białek i nie powoduje widocznego wyniszczenia organizmu (często pacjenci nie wyglądają na chorych), co utrudnia szybkie rozpoznanie.

ETAPY:

ETAP INFEKCJI ZLOKALIZOWANEJ:

erythema migrans – rumień wędrujący – w miejscu ukąszenia przez kleszcza pojawia się rumieniowa zmiana na skórze (często przemieszczająca się obwodowo); występuje nie we wszystkich przypadkach choroby.

objawy grypopodobne.

ETAP INFEKCJI ROZPROSZONEJ:

• nawracające dolegliwości stawowe
• objawy podrażnienia lub zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i nerwów obwodowych
• zapalenie mięśnia sercowego

ETAP INFEKCJI PRZEWLEKŁEJ:

• niedowład, porażenie nerwów obwodowych
• zaburzenia czucia
• zaburzenia psychiczne
• zaburzenia pamięci
• zanikowe zapalenie skóry
• bóle mięśniowo-stawowe
• przewlekłe zmęczenie

Przebieg kliniczny boreliozy może być bardzo zróżnicowany. Gdy ukąszenie kleszcza było niezauważone, rumień nie pojawił się lub został niezauważony, wówczas chorobę diagnozuje się w oparciu o wystąpienie objawów pochodzących z różnych systemów (układ nerwowy, szkieletowo-mięśniowy, pokarmowy, rozrodczy, wydalniczy, hormonalny) u człowieka uprzednio zdrowego.

OBJAWY:

• gorączka, poty, dreszcze, uderzenia gorąca, kaszel
• utrata lub przybranie na wadze
• zmęczenie, ociężałość, pogorszenie kondycji fizycznej, zadyszka
• kłopoty ze snem
• bezdech nocny
• wypadanie włosów z nieznanych powodów
• drętwienie kończyn lub tylko palców
• drętwienie języka, zwłaszcza jego czubka lub warg, zaburzenia smaku
• bóle gardła
• bóle jąder
• bóle bioder
• bóle i kurcze mięśni
• tiki mięśni twarzy lub innych mięśni
• bóle głowy, zwykle części potylicznej
• bóle i obrzmienia stawów, często zmienne i wędrujące
• sztywność stawów i kręgosłupa szyjnego, trzeszczenie szyi
• bóle zębów (bez wyraźnych powodów stomatologicznych)
• nieregularność menstruacji z nieznanych powodów
• nieoczekiwana laktacja, bóle piersi
• podrażniony pęcherz lub zakłócenie działania pęcherza moczowego
• utrata sprawności seksualnej lub libido
• bóle żołądka
• refluks
• zaparcia lub biegunka
• bóle w klatce piersiowej i w żebrach
• wahania pulsu i ciśnienia krwi
• arytmia, szmery w sercu
• kardiomiopatia przerostowa
• zapalenie nerwu trójdzielnego
• paraliż twarzy
• zaburzenia widzenia: podwójne rozmyte widzenie, czarne plamy w polu widzenia, nadwrażliwość na światło (zwykle badanie okulistyczne nie wykazuje zmian)
• zaburzenia słuchu
• nasilona choroba lokomocyjna, zawroty głowy, utrata równowagi
• zła tolerancja alkoholu i nasilanie się objawów po alkoholu
• zaburzenia koncentracji i otępienie: trudności w znalezieniu potrzebnego słowa, problemy z rozumieniem tekstu czytanego, wzmożona kłopoty i błędy w pisowni
• zmiany nastroju, drażliwość, depresja
• drżenie części ciała
• czterotygodniowa cykliczność symptomów: dwa tygodnie lepiej, dwa tygodnie gorzej
• nadwrażliwość skóry
• idiopatyczne zapalenie prostaty
• nadwrażliwość na chemikalia i zapachy
• nietypowe ataki padaczkowe
• zapalenie wątroby
• porażenia nerwów obwodowych

SUPLEMENTACJA ZALECANA PRZEZ CaliVita POMOCNA W LECZENIU BORELIOZY

• Sok Noni (pół godziny przed posiłkiem, rano na czczo), 2 – 3 razy dziennie po 30ml
• C 500, 3 razy dziennie po 2 tabletki w trakcie posiłku
• Protect 4 Life, 3 razy dziennie po 1 – 2 tabletki w trakcie posiłku
• Vitamin E, 3 razy dziennie po 1 tabletce przed posiłkiem
• Bee Power (rano i w południe, na wieczór nie stosować), 2 razy dziennie po 2 kapsułki przed posiłkiem
• Omega 3, wymiennie z ImmunAid, 3 razy dziennie po 1 tabletce przed posiłkiem

PODZIAŁ:

• białaczka przewlekła limfatyczna
• białaczka przewlekła szpikowa
• białaczka ostra limfatyczna (rozrostowi ulegają limfocyty)
• białaczka ostra szpikowa (rozrost innych rodzajów białek krwi)

U dzieci występuje raczej ostra białaczka limfatyczna, u dorosłych (raczej w starszym wieku) przeważa ostra białaczka szpikowa.

Przyczyny powstawania białaczek nie są znane. Uważa się, że znaczenie ma zakażenie niektórymi typami wirusów, uszkodzenia szpiku przez substancje chemiczne (benzen, niektóre leki stosowane w onkologii), promienie jonizujące, czynniki genetyczne (np. częstsze występowanie białaczki w zespole Downa).

Objawy ostrej białaczki wynikają między innymi z wyparcia przez komórki białaczkowe właściwych komórek szpiku.

OBJAWY:

• krwawienia związane z małą ilością płytek krwi
• podatność na zakażenia w wyniku małej ilości prawidłowych białych krwinek
• bladość, duszności i osłabienie
• Inną grupę stanowią objawy ogólne: gorączka, osłabienie, poty nocne. W konsekwencji naciekania przez komórki białaczkowe innych niż szpik narządów pojawia się obrzmienie węzłów chłonnych, powiększenie śledziony, objawy neurologiczne (przy naciekaniu układu nerwowego), ból kości, zmiany skórne.

Częsta jest niedokrwistość, małopłytkowość i granulocytopenia. Wbrew obiegowym opiniom liczba krwinek białych nie zawsze jest podwyższona, może być wręcz zmniejszona.

W leczeniu ostrej białaczki najczęściej stosuje się chemioterapię, niestety leczenie zazwyczaj trwa latami. Towarzyszą mu takie objawy: nudności, niepożądane działanie na serce, płuca, nerki i inne narządy, zahamowanie pracy szpiku, wypadanie włosów, problemy z rozrodczością.

W leczeniu białaczki wykorzystuje się także przeszczep od innej osoby lub przeszczep własnego szpiku.

Przewlekła białaczka limfatyczna bardziej łączona jest z chłoniakami niż z ostrymi białaczkami. Rozrostowi ulegają tutaj limfocyty B we krwi obwodowej, w węzłach chłonnych, śledzionie i w szpiku kostnym. Ten typ choroby dotyczy raczej osób w podeszły wieku (mężczyzn).

Bardzo często na początku choroba nie daje żadnych objawów. W połowie przypadków występuje (na początku) niebolesne powiększenie węzłów chłonnych. Później ten objaw pojawia się już u prawie wszystkich chorych. Obserwuje się też powiększenie śledziony i wątroby oraz świąd i różne zmiany skórne.

Wskazaniami do rozpoczęcia leczenia jest niedokrwistość, mała liczba płytek krwi i takie powiększenie węzłów chłonnych albo śledziony, które daje nasilone objawy. W terapii stosuje się chemioterapię i naświetlania oraz leczenie farmakologiczne. Czasami usuwa się również śledzionę, co pomaga w powikłaniu przewlekłej białaczki limfatycznej, jakim jest niedokrwistość hemolityczna.

Przewlekła białaczka szpikowa należy do grupy chorób zwanych przewlekłymi chorobami mieloproliferacyjnymi, w której rozrostowi ulegają komórki szpiku będące prekursorami różnych linii komórkowych (krwinek czerwonych, białych, płytek krwi). Przyczyny przewlekłej białaczki szpikowej są nieznane. W powstawaniu choroby niebagatelne znacznie ma również obecność nieprawidłowego chromosomu.

Przewlekła białaczka limfatyczna może przez dłuższy czas przebiegać bezobjawowo.

Taki wstępny, przewlekły okres może trwać latami, przechodząc następnie w okres przyspieszenia. Wtedy pojawia się niedokrwistość, narasta zwiększona liczba krwinek białych, a spada liczba płytek, powiększa się śledziona i ewentualnie dołącza się gorączka.

W leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej stosuje się farmakologię, chemioterapię i przeszczep szpiku kostnego od dawcy.

SUPLEMENTACJA ZALECANA PRZEZ CaliVita POMOCNA W LECZENIU BIAŁACZKI:

• Sok Polinesian Noni (pół godziny przed posiłkami), od 3 do 6 razy dziennie po 30 ml przed posiłkiem
• Zenthonic, 3 razy dziennie po 30 ml z wodą między posiłkami
• AC Zymes, 3 razy dziennie po 2 kapsułki przed posiłkiem
• ImmunAid, 3 razy dziennie po 15 kapsułek przed posiłkiem
• Sublingual Co Q10, 1 tabletka do ssania po posiłku
• Spirulina Max, 3 razy dziennie po 2-3 kapsułki w trakcie posiłku

INFORMACJE NA TEMAT SOKU NONI ZNAJDĄ PAŃSTWO NA STRONIE http://www.e-noni.pl/

ZENTHONIC

Mangostan jest od wieków cenioną rośliną w południowej Azji. Przez Chińczyków uważany jest za “królową wszelkich owoców”. Zbiory mangostanu dokonywane są dwukrotnie w ciągu roku.

Mangostan jest praktycznie nieznany w Ameryce Północnej i Europie, co wynika z odmiennego klimatu. W Azji, dla ludzi żyjących w dziewiczych lasach, jest to najcenniejszy owoc.

Wyglądem przypomina brązową kulę zakończoną u szczytu ozdobną zieloną kokardą. Natomiast w środku ma biały, delikatny, orzeźwiający miąższ o smaku podobnym do agrestu.

W przeciwieństwie do innych tropikalnych owoców, mangostan ma słodki i przyjemny smak. W tropikalnym klimacie potrzeba prawie 10 lat, aby drzewo mangostanu zaczęło rodzić owoce. W pełni rozwinięte drzewa osiągają wysokość 25 metrów, dostarczając tysiące owoców każdego roku.

ZALETY i WSKAZANIA DO STOSOWANIA:

zapewnia warunki do regulacji każdej komórki ponieważ, aby zachować zdrowie każda komórka powinna komunikować się z drugą komórką, jak również ze zdrowym, wewnętrznym biochemicznym i bioelektrycznym systemem informacyjnym.

Po wysuszeniu pokrojona skórka jest proszkowana i stosowana w medycynie ludowej Azji podczas czerwonki. W postaci maści jest stosowana na egzemy i choroby skóry. Wywar ze skórki jest wykorzystywany w celu złagodzenia biegunki, w zapaleniu pęcherza moczowego, rzeżączce i śluzowo-ropnym wycieku z cewki po rzeżączce (wodnisty wysięk). Jest także stosowany zewnętrznie jako płyn ściągający.

Filipińczycy stosują wywar z liści i kory jako środek przeciwgorączkowy oraz do leczenia pleśniawek, biegunki, czerwonki i chorób układu moczowego.

Uzdrowiciele w Indiach, Malezji, Tajlandii, na Filipinach i w Wietnamie od lat znają i wykorzystują mangostan ze względu na jego cenne właściwości lecznicze. Przez ostatnie 150 lat transportowano tę roślinę do Afryki, Australii, Ameryki Południowej i na Karaiby, gdzie zarówno naukowcy, jak i terapeuci w podobny sposób badali oraz wykorzystywali właściwości tej rośliny.

W Azji od dawna wiadomo, że mangostan posiada niezwykle silne właściwości przeciwzapalne, jest skuteczny także przy leczeniu wyprysków i innych nadmiernie rogowaciejących stanach skóry.

Na Karaibach herbata z mangostanu, znana jako “woda kreolska”, jest używana jako lek tonizujący na zmęczenie i złe samopoczucie, czyli na to na co cierpi coraz większa liczba ludności.

Brazylijczycy używają podobnej herbaty jako czynnik przeciw robakom i wspomagający trawienie. W Wenezueli, pasożytnicze infekcje skóry są leczone gorącymi okładami z owocu, podczas gdy Filipińczycy stosują ekstrakt z owocu do łagodzenia gorączki oraz leczenia pleśniawek, biegunki, czerwonki i chorób układu moczowego.

Dr Duke, (Dr James Duke, jest prawdopodobnie głównym amerykańskim etnobotanikiem. Przez 35 lat pracował dla the USDA i the University of Maryland. Przez lata uczestniczył w radach naukowych licznych korporacji, jak również intensywnie udzielał konsultacji wielorakim korporacjom w przemyśle zielarskim). opierając się na swoich lub innych naukowców badaniach, Wymienił korzyści wynikające ze stosowania mangostanu;

• obniża LDL
• obniża ciśnienie tętnicze
• chroni przed miażdżycą
• chroni mięsień sercowy
• obniża poziom cukru we krwi
• pomaga w zlikwidowaniu otyłości
• chroni przed chorobą Parkinsona i chorobą Alzheimera (korzystny w innych postaciach otępienia)
• ma działanie przeciwdepresyjne, przeciwlękowe, przeciwgrzybicze, przeciwbiegunkowe, przeciwzapalne, przeciwgorączkowe, przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe
• stosowany w leczeniu zapaleń skóry, zakażeń ran, grzybicy, trądziku
• wzmacnia układ odpornościowy
• zapobiegające jaskrze i zaćmie
• chroni przed nowotworami
• zapobiega szybkiemu starzeniu się

Podstawowym składnikiem ZenThonicu – jest Garcinia mangostana, czyli Mangostan, którego nie należy utożsamiać z owocem mango. Ponadto zawiera on “cudowną mieszankę” dobrze znanych roślin.

Wśród składników ZenThonic można odnaleźć prawie każdy rodzaj substancji odżywczych oraz fizjologicznie zdrowe “wibracje” (tzw. czynniki bioinformacyjne). Wibracje te docierają do nas dzięki energii słonecznej zawartej w owocach i są niezbędne do harmonijnego funkcjonowania naszego organizmu.

Oprócz mangostanu, w skład ZenThonicu wchodzi: koncentrat soków z czerwonych winogron, borówek, truskawek, malin, jabłek i gruszek oraz żurawina wielkoowocowa.

Owoce – poza enzymami, witaminami, składnikami mineralnymi i antycyjanami zawierają także inne pożyteczne składniki, np. w kwas elagowy, fitonowy, chlorogenowy oraz cenny błonnik. Owoce dostarczają praktycznie wszystkie witaminy, składniki mineralne, enzymy oraz błonnik – niezbędne ludzkiemu organizmowi.

Źródło: prof dr. n. med. Valeria Sedlak-Vadoc

W badaniu in vitro wykazano, że obecny w mangostanie ksanton zabija komórki rakowe tak skutecznie, jak wiele leków chemioterapeutycznych. Wydaje się również (na podstawie ograniczonych danych), że składniki występujące w znacznych ilościach w mangostanie mogą hamować szkodliwe enzymy COX1 i COX2 oraz mogą również wywoływać zaprogramowaną śmierć komórki (apoptozę) w nieprawidłowych komórkach (Ho 2002). A zatem, mangostan dołączył do dosyć długiej listy składników naturalnego pochodzenia, które potencjalnie mogą wykazywać pewną aktywność przeciwnowotworową.

NIEZWYKŁE ZALETY ZenThonic:

• wspomaga leczenie chorób nowotworowych ZWŁASZCZA RAK PIERSI, WĄTROBY I BIAŁACZKA
• zapenia dodatkową bioenergię
• stymuluje aktywność enzymów, co ma korzystny wpływ na przemianę materii oraz utrzymanie masy ciała
• kontroluje masę ciała poprzez właściwości odtruwające
• wzmacnia działanie kuracji odtruwających organizm, uzupełniając dietę w niezbędne składniki odżywcze
• wspomaga regulację ciśnienia krwi
• wspomaga pracę jelit dzięki obecności błonnika oraz kwasów owocowych
• reguluje poziom lipidów i cukru we krwi – wzbogacenie diety dla diabetyków
• korzystnie wpływa na układ nerwowy, poprawia ogólne samopoczucie
• opóźnia procesy starzenia się organizmu
• korzystnie wpływa na układ odpornościowy
• wspomaga leczenie choroby dziąseł i zębów
• pomocny w leczeniu chorób oczu: m.in. zaćma, jaskra, krótkowzroczność, utrzymuje w zdrowiu białka soczewki i poprawia ostrość widzenia
• zaburzenia w miesiączkowaniu, ból brzucha, biegunka
• pomocny przy zapaleniu jamy ustnej, infekcji gardła oraz zapaleniu ucha, bólu głowy i migrenie, kontroluje i reguluje gorączkę

DAWKOWANIE PROFILAKTYCZNE:

od 2 do 6 łyżek dziennie rozpuszczonych w roztworze 50-60 ml letniej wody.

DAWKOWANIE LECZNICZE:

zwiększyć dawkę profilaktyczną 2 lub 3 razy i podawać od 2 do 6 łyżek – 2 lub 3 razy dziennie rozpuszczonych w roztworze 50-60 ml letniej wody.

Zamieszać butelkę przed użyciem, aby naturalny osad z owoców (błonnik) był równomiernie wymieszany. Po otwarciu przechowywać w lodówce.

OPINIA MISTRZYNI BODY FITNESS 2006 – Mai Wasilewicz (CaliNews, Wrzesień 2006 – fragment artykułu)

Nazywam się Maja Wasilewicz, mam 23 lata, z wykształcenia jestem inż. Technologii Żywności i Żywienia Człowieka, instruktorem kulturystyki, trenerem personalnym, czynną zawodniczką fitness. Na koncie swoich osiągnięć sportowych posiadam takie tytuły jak np: Mistrzyni Świata Juniorek w Fitness Gimnastycznym, wielokrotna Mistrzyni i vice-Mistrzyni Polski w Fitness, Finalistka Mistrzostw Świata i Europy, Mistrzyni w Body Fitness 2005 r. i 2006 r. Obok sportu, moją równie wielką pasją, jest dietetyka i odżywianie.

„Przetestowałam” naprawdę wiele marek suplementów, aż wreszcie trafiłam na ofertę CaliVita® i zostałam klubowiczką , z czego jestem bardzo zadowolona.

W CaliVita® znalazłam kilka rozwiązań dla siebie jako sportowca, jak również produkty te pomogły mi w walce z wieloletnim problemem – m.in. całorocznym katarem siennym, na który nic nie potrafi li poradzić ”panowie w białych fartuchach”, bezradnie rozkładając ręce, nie ujmując przy tym w żaden sposób moim cierpieniom.

Chciałabym pokrótce przedstawić Państwu te produkty CaliVita®, które miałam już przyjemność wypróbować i odczuć ich pozytywne efekty na własnym organizmie:

Zenhonic moim zdaniem jest to niesamowity produkt!|

Wypróbowałam jego działanie na swoim organizmie po zakończeniu półrocznego okresu startowego. Czas przygotowań do zwodów i same zawody są okresem bardzo ciężkim i wyczerpującym. Muszę przyznać, że efekty zastosowania preparatu ZenThonic przerosły moje najśmielsze oczekiwania. Dzień po dniu zauważałam znaczną poprawę funkcjonowania „mojego przyjaciela” . Mój organizm w bardzo krótkim czasie powrócił do równowagi , a ja momentalnie odzyskałam energię i czułam, że „z marszu” mogę szykować się do kolejnego startu. ZenThonic to SAMA CENNA NATURA!

Jest to najlepsze, naturalne, szybkie i nie zastąpione rozwiązanie problemu z dostarczaniem organizmowi niezwykle silnych antyoksydantów, także witamin i składników mineralnych.

Podsumowując, muszę przyznać, że wypróbowane przeze mnie preparaty CaliVita® pozytywnie mnie zaskoczyły i z pewnością sięgnę po kolejne pozycje z oferty CVI. Mam nadzieję podzielić się z Państwem moimi nowymi „doznaniami” na łamach kolejnych wydań CaliNewsa!

PRZYCZYNY:

Chorobę wywołują te same bakterie – ropne paciorkowce (Streptococcus pyogenes).

TYPOWE OBJAWY TO:

• ból gardła
• trudnościami w przełykaniu
• osłabienie
• złe samopoczuciem
• możliwa gorączka i dreszcze

Jeśli zajrzymy choremu do gardła zobaczymy powiększone, zaczerwienione i pokryte ropnymi czopami migdałki. Mowa chorego staje się niewyraźna, czasami pojawia się bardzo nieprzyjemny zapach z ust. Węzły chłonne są prawie zawsze powiększone.

Grypę wywołuje wirus, którego charakterystyczną cechą, odrużniającą go spośród innych znanych wirusów jest ogromna zmienność i plastyczność. Wystarczy, aby nastąpiła najdrobniejsza zmiana w budowie łańcucha aminokwasów hemaglutyniny i neuraminidazy, wchodzących w skład budowy wirusa grypy, aby zaczął w populacji krążyć nowy szczep. Dlatego w każdym roku grupę powoduje inny rodzaj wirusa.

ZARAŻENIE:

Grypą zarażamy się drogą kropelkową, gdy przebywamy w towarzystwie osoby chorej, a ona np. kaszle, podczas rozmowy lub przebywając w tym samym pomieszczeniu, co osoba chora. Okres wylęgania choroby (od zakażenia do wystąpienia objawów) trwa l do 5 dni.

KTO MOŻE SIĘ ZARAZIĆ?

Grypa jest niebezpieczna dla każdego człowieka. Najbardziej narażone są dzieci, osoby dorosłe z chorobami przewlekłymi (zwłaszcza układu oddechowego, nerek, uszkodzonym lub osłabionym układem odpornościowym, w tym osoby z AIDS, chorzy na astmę, chorzy na nowotwory). Każda infekcja może u tych osób spowodować zaostrzenie choroby. do grupy podwyższonego ryzyka zaliczają się także osoby, które ukończyły 50. rok życia.

OBJAWY:

U większość zakażonych osób choroba ma przebieg bezobjawowy lub jako łagodne „przeziębienie”. W pozostałych przypadkach pojawiają się charakterystyczne objawy.

DO TYPOWYCH OBJAWÓW GRYPY ZALICZYĆ MOŻNA:

• gorączkę (wysoka, z dreszczami, często opornie poddającą się leczeniu przeciwgorączkowemu) uczucie ogólnego rozbicia
• bóle kości, stawów, mięśni
• bóle głowy i karku
• bóle gardła
• katar
• kaszel (suchy i napadowy)

W czasie zwiększonych zachorowań na grypę należy unikać miejsc publicznych takich jak: zatłoczone autobusy, puby, restauracje i dyskoteki. Ochronę stanowi także częste mycie rąk, nie dotykanie oczu czy nosa ręką podczas pobytu poza domem – wirus może pozostawać na klamkach czy innych przedmiotach, skąd łatwo go przenieść na błony śluzowe.

Grypa i zwykłe przeziębienie bywają do siebie bardzo zbliżone. Odróżnienie tych chorób jest bardzo istotne, gdyż przeziębienie przechodzi bez powikłań, natomiast grypa może czasem doprowadzić do poważnych konsekwencji.

Świnka – zapalenie ślinianek przyusznych, to powszechnie występująca choroba zakaźna. Jest chorobą wirusową. Zachorowania są najczęstsze w zimnych porach roku, dotyczą głównie dzieci w wieku 4 – 15 lat.

U osób chorych na świnkę o “typowym” obrazie klinicznym średnio 16-18 dni po zakażeniu diagnozuje się obustronne lub jednostronne zapalenie ślinianki przyusznej.

WCZEŚNIEJSZE OBJAWY:

• gorączka
• ból głowy
• złe samopoczucie
• ból mięśni
• brak łaknienia

Tylko 30-40% zakażeń wirusem świnki wywołuje typowe ostre zapalenie ślinianek przyusznych; 15-20% przebiega bezobjawowo, a w około 50% zakażeń objawy dotyczą głównie układu oddechowego.

Zakażenie bezobjawowe występuje częściej wśród dorosłych niż u dzieci, natomiast zapalenie ślinianek przyusznych zazwyczaj stwierdza się u dzieci w wieku 2-9 lat. Nawet w przypadku zapalenia ślinianek przyusznych nie dającego objawów mogą wystąpić ciężkie powikłania zakażenia wirusem świnki, częściej u dorosłych niż u dzieci.

SUPLEMENTACJA ZALECANA PRZEZ CaliVita:

• C 500, Lion Kids C, 3 razy po 2 – 4 tabletki w trakcie posiłku
• VirAgo ( szczególnie w chorobach wirusowych), 3 razy dziennie po 1 – 4 tabletki przed posiłkiem
• ImmunAid (zawsze pół godziny przed posiłkiem), 3 razy dziennie po 1 tabletce przed posiłkiem
• AC-Zymes, 3 razy dziennie po 2 tabletki przed posiłkiem
• Bee Power (również do płukania gardła – wysypać z kapsułki), 2 razy dziennie po 2 kapsułki przed posiłkiem
• Chelated Zinc, 3 razy dziennie po 1 tabletce w trakcie posiłków